Αρχείο ετικέτας τουρκία

Εκτός από οπλικά συστήματα χρειάζονται και … video

Στα τέλη Ιουλίου , τις ημέρες που ακολούθησαν την έξοδο των τουρκικών πολεμικών πλοίων από το ναύσταθμο του Aksaz και την ανάπτυξη του ελληνικού στόλου σε όλο το Αιγαίο οι τηλεθεατές στην Ελλάδα είδαν πολλές φορές και πάντως πολλαπλάσιες από όσες θεωρητικά θα απαιτούνταν για την οπτικοποίηση (κάλυψη) των ειδήσεων στα τηλεοπτικά δίκτυα, πλάνα με δραστηριότητες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.Πόσο πιο επιδραστική θα μπορούσε να ήταν μια διαφήμιση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων χωρίς να θεωρηθεί διαφήμιση; Και αυτό από μόνο του είναι ένα από τα πλέον ζωτικά στοιχεία των ψυχολογικών επιχειρήσεων που επιδιώκουν να ρίξουν το ηθικό του αντιπάλου προβάλλοντας την ισχύ και την ικανότητά του επιτιθέμενου (του άλλου) να επιτύχει στρατιωτικά. Δείτε περισσότερα εδώ

Το σχέδιο του Μακρόν, η Ε.Ε. και η νέα δομή ασφάλειας με ή χωρίς το ΝΑΤΟ

Πριν λίγες ημέρες, ο Γάλλος πρόεδρος υποδεχόμενος τον Κύπριο ομόλογό του στο Μέγαρο των Ηλυσίων ήταν ξεκάθαρος όταν έλεγε πως «δεν μπορούμε να αφήσουμε την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου στα χέρια άλλων παικτών», εννοώντας πρωτίστως την Τουρκία. Δείτε περισσότερα εδώ

Το δημοψήφισμα του Ερντογάν, ο πυροσβεστήρας και η κρυογεννετική

Ένα «μπρα ντε φέρ» με πρωταγωνιστές τη Γερμανία και την Τουρκία και με άγνωστες –προς το παρόν- συνέπειες, βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ημέρες. Η επιμονή του Τούρκου προέδρου να διοργανώσει πολιτικές συγκεντρώσεις στη Γερμανία προκειμένου να «πείσει» τους μετανάστες πατριώτες του για την αναγκαιότητα των αλλαγών στο δημοψήφισμα, είναι μια προσπάθεια επίδειξης πυγμής σαν αυτές που τόσο αρέσκεται να κάνει ο «σύγχρονος σουλτάνος», ιδιαίτερα όταν απευθύνεται στα πλήθη…

Είναι ίσως μια προσπάθεια να πάρει ρεβάνς από το πρώτο «επεισόδιο» αυτής της κόντρας όταν οι λεκτικές ακρότητες του Ερντογάν αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές λίγους μήνες πριν καθώς το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο είχε απαγορεύσει στον Τούρκο  πρόεδρο να μιλήσει σε οπαδούς του στην Κολωνία μέσω γιγαντοοθόνης.

Ανάλογες δηλώσεις με αυτές του Ερντογάν κάνουν και ανώτερα στελέχη του κόμματος του και αξιωματούχοι όπως ο υπουργός Εξωτερικών της γειτονικής χώρας και μάλιστα με έναν τρόπο και μια συχνότητα που δείχνει ότι έχουν χάσει το μέτρο και την ψυχραιμία τους.

Από την άλλη πλευρά η γερμανική κυβέρνηση δείχνει ότι θέλει «να σηκώσει το γάντι» τόσο μέσω της καγκελαρίου που χαρακτήρισε αδικαιολόγητη την επίθεση Ερνογάν, όσο και μέσω των δικαστικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων ,όπως ο δήμος του Αμβούργου , που έκλεισε το κέντρο όπου επρόκειτο να μιλήσει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επειδή δεν διέθετε σύστημα πυρανίχνευσης.

Για τους παρατηρητές  των εξελίξεων η γερμανο-τουρκική αντιπαράθεση αποκτά το ενδιαφέρον ενός από τα πιο «γοητευτικά» μοντέλα της θεωρίας των παιγνίων…

Όσο κατανοητή –καλύτερα, εξηγήσιμη- είναι η επιδίωξη του Ερντογάν να προσεγγίσει τους Τούρκους ψηφοφόρους  , που ειδικά στη Γερμανία στη μεγάλη τους πλειοψηφία τον υποστηρίζουν, άλλο τόσο δικαιολογημένη είναι η γερμανική στάση που θέλει να ακυρώσει μια προσπάθεια ενός εξωτερικού παράγοντα να επηρεάσει το εσωτερικό της. Και αυτό γιατί δεν πρέπει να διαφεύγει κανενός ότι οι Τούρκοι μετανάστες είναι Γερμανοί πολίτες , ζουν στη γερμανική επικράτεια , συγχρωτίζονται με άλλους Γερμανούς πολίτες και συνεπώς το γερμανικό κράτος δεν επιθυμεί τη διδαχή και τη διάδοση θέσεων κατά κόρον αντιδημοκρατικών (μετά το πραξικόπημα και τις απηνείς διώξεις των αντιπάλων του Ερντογάν). Εν κατακλείδι η γερμανική κυβέρνηση επιχειρεί να αποφύγει ένα «τοξικό μήνυμα» για τους πολίτες της και βέβαια να αποτρέψει σε ξένους παράγοντες να έχουν λόγο για ζητήματα που δεν πρέπει να έχουν.

Η κατάλυση των δημοκρατικών αρχών και του κράτους δικαίου που οι συνθήκες παρατεταμένης «προεδρικής δικτατορίας» έχουν επιβάλλει στη γειτονική χώρα, μπορεί να ευνοούν  τον Ερντογάν και την προσπάθειά του να συνεχίσει να κυβερνά με υπερεξουσίες και χωρίς προσκόμματα για μια δεκαετία ακόμη αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι άλλες χώρες θα μπορούν να σφυρίζουν αδιάφορα για πολύ ακόμα…

Η διπλωματική αβρότητα έχει και όρια και εν πάση περιπτώσει την επόμενη φορά που ο Ερντογάν αποφασίσει  – ίσως-  να αναθέσει την πολιτική του επιβίωση στις δυνατότητες της κρυογεννετικής θα είναι πολύ αργά…

* Το κείμενο γράφτηκε πριν τη συνάντηση των δυο υπουργών Εξωτερικών σήμερα στο Βερολίνο. Απ΄ ότι φαίνεται Γκάμπριελ και Τσαβούσογλου αποφάσισαν να σταματήσουν τα δύο οχήματα πριν φτάσουν στο κρίσιμο σημείο όπου η μια επιλογή θα είναι η ήττα για εκείνον που θα την πάρει ή πολύ περισσότερο το αποτέλεσμα και για τους δύο θα είναι καταστροφικό (chiken game) …

 

Η ΕΕ φοβάται περισσότερο τους τούρκους μετανάστες

Η αισιοδοξία που εκπέμπει η Τουρκία στο ζήτημα της κατάργησης της βίζας για τους τούρκους πολίτες, είναι μάλλον υπερβολική.

Το ζήτημα απασχολεί έντονα πολλά (σχεδόν όλα) τα κράτη-μέλη πάρα το γεγονός ότι στη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών έγιναν συντονισμένες προσπάθειες εκατέρωθεν. Παρ ΄όλα αυτά η προοπτική να ανοίξουν τα σύνορα για τα εκατομμύρια των τούρκων πολιτών μάλλον τρομάζει τους «28».

Παράλληλα, η επιθυμία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έναν πολιτικό συμβιβασμό στο θέμα που θα βασίζεται στην ικανοποίηση των ελάχιστων δυνατών κριτηρίων, βρήκε ήδη την ηχηρή αντίδραση της Γαλλίας. Η Γαλλία δεν είναι πρόθυμη να κάνει «καμία παραχώρηση στα ανθρώπινα δικαιώματα και στους όρους για τη χορήγηση βίζας», είχε δηλώσει πριν από λίγες μέρες ο Φ.Ολάντ.

Δεν πρέπει να αγνοηθούν και οι διαφοροποιήσεις που προβάλλουν άλλα κράτη-μέλη όπως η Αυστρία, η Ουγγαρία αλλά και η Κύπρος. Τα δύσκολα είναι μπροστά.